Yolculuğumun küçük kesitleri

"bütün ömrümce aradığımı bulduğumda, oturup ağlayacağım bir deniz kıyısında" demiş şair. ben de öyle yaparım belki kim bilir, öyle bir farkındalık anında deniz kıyısında otururken gökyüzüne bakarım sanki görülmeyenin arkasındakini görmeyi arzular gibi. teşekkür ederim gözlerimle, sonra da şıp şıp ağlarım şükrederken belki. ama şimdi... "kendi kalbimle zamanım arasındaki sarkaç püskürtüyor beni dünyaya bırakıyorum zerreciklerime kadar emsin beni Atlantik ve Pasifik ve beş kıta koşmam gerek yetişmem gerek yazgıma tutmam gerek, sormam gerek, bilmem gerek"

  Here i am, looking at these fantastic paintings with my hands on my cheeks, imagining how my life could be in a fairytale. Looking at these kind of drawings/paintings throws me to a different zone. Imagining a completely different life, different people. Well, living in the worlds that dont exist has always been my sweetest escape. Wearing an antique Victorian dress, wondering around and in the beautiful green gardens with no worries in my mind. And of course there is more than that....The safety a healthy and eternal love offers, the joy of laughter coming from that cannot be taken for granted. Imagination, what a wonderful thing you are that you make me feel alive. My safe spot, my soothing and comforting darling when i feel the most upset... Let's dance with this song in this magical world that only exist in our minds, then >  ethereal And walk around the gardens of beautiful flowers> nuit enchantée