Yolculuğumun küçük kesitleri

İnsanlarımızın bazıları ne kadar da moral verici konuşuyor yahu. Bkz, tesettüre girmek için çabalayan bir hanımefendiye "Sana yakışmaz ki" demeler, tesettüre girince de "Bu ne böyle kara kara giyiniyorsun biraz renkli giyinsene" diye serzenişte bulunmalar ve daha niceleri... Ne kadar da motive edici değil mi?:) Daha yeni yeni aklında bir şeyler oturmaya başlayan ve hayatını yönlendirmeye çalışan genç kızlara bunları söylemek zalimlik değil de nedir? Birkaç güzel söz gururumuzu çok mu incitir de burnumuzu haddimiz olmayan yerlere sokuyoruz ve hayırlı şeyler için çabalayan insanların canını yakmaya çalışıyoruz?  Hiç unutmuyorum ilk tesettüre girdiğim zaman büyük bir sevinçle kuş gibi etrafta pır pır dolanırdım. Ben özgürlüğü bulduğumu ve artık özgür olduğumu hissediyordum çünkü. Etrafımdan aldığım olumsuz tepkilere hiç takılmadım ne kadar moral bozmaya çalışsalar da çünkü bunu Rabbim için yaptığımı ve üzerime farz olduğunu çok iyi idrak etmiştim. Bu yüzden bu saçmalık...

Olgunlaşmak sanırım belli başlı zorlukları tecrübe etmeye, imtihanları yaşamaya başlayınca ortaya çıkan ve ölene kadar devam eden bir süreç. İnsanın başına gelen zorluklar onu bir güzel yoğuruyor. Bu zorluklarla ve imtihanlarla nasıl mücadele edeceğini, bu gibi durumlarda nasıl düşünmesi gerektiğini öğrenmesi gerekiyor insanın. Aksi taktirde kaybolmuş hissetmek kaçınılmaz.  Fakat çoğu zaman da doğru yolu aramaya başlamak için kaybolmuş olmak da gerekebiliyor. Üzeri yosunlarla ve yapraklarla dolu olan kirli bir havuzda yüzebilmek için öncelikle o yosun ve yapraklardan havuzu arındırıp temizliğe ulaştırmak gerekiyor. Yosun ve yaprakların yani havuzu kirleten şeylerin -bizim yanlış ve batıl düşüncelerimiz- yüzmemize ve temizliğe ulaşmamızda birer engel olduğunu fark etmekle başlayabilir her şey. Yanlış ve batıl düşüncelerle dolmuş zihnimizin de aynı bu havuz gibi temizlenmesi için onların bize iyi gelmediğini fark etmemiz gerekiyor.  Başımıza gelen bir olay hakkında zihnimizde ol...