Kabulleniş

Olgunlaşmak sanırım belli başlı zorlukları tecrübe etmeye, imtihanları yaşamaya başlayınca ortaya çıkan ve ölene kadar devam eden bir süreç. İnsanın başına gelen zorluklar onu bir güzel yoğuruyor. Bu zorluklarla ve imtihanlarla nasıl mücadele edeceğini, bu gibi durumlarda nasıl düşünmesi gerektiğini öğrenmesi gerekiyor insanın. Aksi taktirde kaybolmuş hissetmek kaçınılmaz. 

Fakat çoğu zaman da doğru yolu aramaya başlamak için kaybolmuş olmak da gerekebiliyor. Üzeri yosunlarla ve yapraklarla dolu olan kirli bir havuzda yüzebilmek için öncelikle o yosun ve yapraklardan havuzu arındırıp temizliğe ulaştırmak gerekiyor. Yosun ve yaprakların yani havuzu kirleten şeylerin -bizim yanlış ve batıl düşüncelerimiz- yüzmemize ve temizliğe ulaşmamızda birer engel olduğunu fark etmekle başlayabilir her şey. Yanlış ve batıl düşüncelerle dolmuş zihnimizin de aynı bu havuz gibi temizlenmesi için onların bize iyi gelmediğini fark etmemiz gerekiyor. 

Başımıza gelen bir olay hakkında zihnimizde oluşan düşünce şekli o olaya bakış açımızı etkiler ve hayata karşı olan tutumumuzu da etkiler. Hayat kalitemizi belli ölçüde belirler. Çünkü düşüncelerimiz vücudumuzda hangi duyguların yaşanacağını da gösterir. Sürekli olumsuz düşünen ve olaylara karamsar bir şekilde bakan bir insanın duyguları mutsuzluk, hüzün, umutsuzluk, endişe gibi insanın yaşam kalitesini düşüren duygular olurken olayların hayır yönüne odaklanmaya çalışan ve güzel düşüncelere sahip olan birisinin yaşayacağı duygular umut, güven, dinginlik hali olacaktır. Düşüncelerin duyguları bu derece etkilemesi inanılmaz bir durum değil mi?

Sağlıklı ve anlamlı yaşayabilmek için işte bizi güzel düşünmeye sevk eden doğru yolu aramamız gerekiyor. Çoğu kaybolmuş insan bunu fark edemez belki o kayboluş anında. Ama arayıştayken gözükmeye başlayan ışık huzmesinin içine yavaş yavaş girip doğru yolun o olduğunu anladıktan sonra iyi ki kaybolmuşum diyebilir. İyi ki düşmüşüm çünkü kalkmayı öğrendim diyebilir. İşte bazı imtihanlar da bize bunu yaşatabilir. Bu yüzden yaşanan her zorlukta illa ki öğrenilecek bir şey vardır. Her imtihan bizim için manen gelişme fırsatı olabilir. İsyan etmek, şikayet etmek kolay bir yoldur ama bize manen ve ruhen hiçbir olumlu şey yaşatmaz. Aksine, yaşadığımız durumu daha da çekilmez hale getirir. Ne zaman yaşadıklarımızdan şikayet etmeyi bırakıp onları kabullenmeye ve anlamaya çalışıyoruz, işte o zaman gelişimimizdeki ilk adımları atmaya başlıyoruz demektir.