Büyük bir suskunluğun ve isteksizliğin ortasında bağdaş kurmuş oturuyorum. Artık susup uzaklara dalıp gitmek canımı sıkmıyor, bunu arzuluyorum. Hiçbir şey yapmadan denizi ve gökyüzünü seyretmek iyi geliyor. Güçsüz hissediyorum. Anlatmaya gücüm yok. Susuyorum. Anlatmak çok yorucu artık. Canım istemiyor. Çok konuşmak isteyen ve anlaşılmak için çırpınan o kızdan eser kalmadı. Dinlemek istiyor musun? Anlatsam dinler misin?
"Anlatırsan dinlerim."
Ama ben artık anlatmak istemiyorum. Başıma ne geldiyse anlatmaktan geldi, anlatmalara küstüm.
Yorumlar
Yorum Gönder