Bazı sözler ağızdan çıkınca geri dönüşü olmuyor. Kalbe olan etkisini nasıl da küçümsüyoruz. Çoğu insan bunu bilmiyor gibi. Birbirimizi ne kadar yaraladığımızın farkında değiliz. Yaralamaktan haz mı alıyoruz? Neden bunu yapıyoruz? Sözlerimizle insanları öldürmek ister gibiyiz. Bu sebeple ruhumun birçok yerinden bıçaklandığını hissetmişliğim olmuştur. O sözleri havada tutabilseydim çıplak ellerimle, eminim ki ruhumu incittiğinden daha az incitirdi tenimi. Neden birbirini incitmekten korkan insanlardan olamıyoruz ki? 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

fairytale