fairytale

Kalbi incinmiş, yaralanmışsın besbelli

Bakışlarındaki karanlık nedir

Neden öfkeyle bakar gözlerin

Anladım, biliyorum, hissettim hissettiklerini

Anlamıyor kimse seni, dinlemiyorlar dediklerini

Duymuyorlar sesini ne kadar bağırsan da

Dünyanın ağırlığından etkilenmiş ruhun

Sıkışmış dertlerinin arasına

Ait olmadığın bir yerde dolanıyor sanki

Ait hissedemeyişinin sebebini görsen bir

Çözülecek düğümler hayatındaki

Dön bak bir etrafına

Gökyüzüne, aya, bulutlara

Anlamlandıramadığın uzay boşluğuna

Dünyanın düşmeden havada duruşuna

Kuşların birbirine çarpmadan uçuşuna

Her şeyin bir anlamı var

Anlamı olmasa olur muydun sen de şu anda burada

Doğumun ölümün kimin içindir bir sorsana

Kimin için yapmaktayız işlerimizi

Biz kimiz ve nereye gitmekteyiz

Açıklayabilir misin

Üç beş kendini bilmezin kendini dibe layık görmesi

Yanıltmasın seni

Materyalistlerin tek yapabildiği budur

Kendilerini et yığınından ibaret görmeleri

Ve her şeyin bir tesadüf olduğunu addetmeleri

Kanarsan buna kapanır kalbinin gözleri

Halbuki anlasan değerini O’nun katındaki

Merhametini bilsen, sevgisini tüm yarattıklarına

Bir dakika daha durur muydun uzakta

O’nun uzağında

Seni seviyor ki varsın şu anda

Varlığını yokluğuna tercih etmiş 

Anlasana

Tanımanı istemiş kendisini

Var olmanın dayanılmaz ağırlığı demiş biri

Hayır

Var olmak başlı başına bir şükür sebebi aslında

Bunu fark eden başlar çoğu şeyi anlamaya

Kulak verince kalbine duyacaksın asıl isteğini

Sana her şeyi öğretecek yavaş yavaş, her şeyi

Bir bebek gibi emeklemeye başladığında

Atacaksın O’nun yardımıyla kimsenin tahmin edemeyeceği adımları

Acele etmeden, sabırla

Son nefesimize kadar hissetmek duasıyla 

Kulluğun dayanılmaz hafifliğini

Gel sen de başla tanımaya 

Seni en çok seveni

Koruyanı ve gözeteni

Yeniden başlayanların vekilidir, yardımcısıdır alemlerin Rabbi.