Yolculuğumun küçük kesitleri

Bir gece yarısı çöken ve seni yapayalnız yakalayan o hüzün.  Şimdi çoğu yakınıma dair elimde kalan şeyler eski fotoğraflar ve fotoğraflardakilere duyduğum o özlem, daha fazla sarılamadığım, daha güzel sevemediğim o değerli anlar, neden üç günlük dünyada kendimize ve çevremize bu kadar çok zarar veriyoruz ve her anın değerini bilmiyoruz isimli serzeniştlerim, kendi kendime konuşmalarım ve ağlaşmalarım, yüreğimde hissettiğim o garip acı, hasret duygusu, dedemin hatırladığım son anı, bana son gülüşü son dokunuşu, anneannemin ağrıları, sancıları, hastalıkları, beni her yanağımdan öptüğünde yanağımı silmelerim ve şimdi keske öpse de saklasam anneannemin kokusunu yanağımda sızlanmalarım, onu üzen ama en çok sevdiği oğlunun da bir ay önce bu dünyayı terk etmesi, kavuştular birbirilerine avunması, aklıma gelen anılar ve yaşanmayan hatıralar, yaşanmasını umduklarım ve hayal kırıklıkarım, gittikçe azalmalarım, hayatımdan çıkmaya devam eden insanlar, yakınlar, akrabalar ve en sonunda bakakald...

Yaşadığımız birçok olayın ve tecrübelerimizin arkasında yatan sebebi bilemiyoruz çoğu zaman. Başımıza gelen her kötü olayda o anın verdiği panik ve üzüntü haliyle ne yapacağımızı bilemez bir şekilde başımızı ellerimizin arasına koyup oflayıp sızlanıyoruz belki de. Kötü olarak algıladığımız pek çok olay nasıl oluyor da gelip beni buluyor diye düşünüyoruz. Okuduğum kitaptan da edindiğim bilgiler ve farkındalıklar doğrultusunda bu konuya biraz değinmek istiyorum. Biz Müslümanlar olarak kadere, hayrın ve şerrin Allah'tan olduğuna inanırız. Allah izin vermediği müddetçe başımıza hiçbir şey gelmez. Öncelikle bunu iyice idrak etmemiz gerekiyor. Yaşadığımız veya yaşayacağımız her iyi ve kötü olay aslında bizim imtihanımızdır. Biz bu olaylardan sonra nasıl tepki vereceğiz? İyi olaylar sonrasında şükür mü edeceğiz, yoksa bunu hak ettiğimizi düşünüp ego tatmini mi yapacağız? Ya da kötü olaylar yaşadıktan sonra isyan mı edeceğiz yoksa sabredip bu olaydaki hikmeti anlayana kadar Allah'a mı ...